پایگاه استاد مردانیپایگاه اطلاع‌رسانی
سربرگ پایگاه اطلاع‌رسانی عبدالحمید مردانی
خانه/آرشیو/مهدویت، احساس گرایی

مهدویت، احساس گرایی

بسم الله الرحمن الرحیم احساس گرایی احساس گرایی عبارت از آن است که انسان تعبیر های شخصی و عواطف را بر علم و عقل غالب گرداند و خواست های درونی و ذوقی خود را به جای مسلّمات دینی و عقلی قرار دهد. یکی از عوامل بسیار مهمّ احساس گرایی، توجه نکردن به عالمان دینی و…

بسم الله الرحمن الرحیم

احساس گرایی

مهدویت

مهدویت


احساس گرایی عبارت از آن است که انسان تعبیر های شخصی و عواطف را بر علم و عقل غالب گرداند و خواست های درونی و ذوقی خود را به جای مسلّمات دینی و عقلی قرار دهد. یکی از عوامل بسیار مهمّ احساس گرایی، توجه نکردن به عالمان دینی و بی اهمیتی به آنها است، چرا که وقتی افرادِ غیر متخصّصِ دینی به جای عالمان دین بنشینند و اظهار نظر کنند، معارف دینی از بین رفته و مسائل احساسی و غیر عقلی که گاهی وقت ها مبتنی بر ذوقِ شخصی و عواطف بوده و هیچ توجیه دینی و معرفتی ندارد، به جای معارف اصیل دینی می نشیند. در نزد یکی از آقایان نشسته بودم، جوانی از او سؤال کرد: میزان گریه و اشکم بر فراق امام زمان علیه السلام بسیار اندک شده و مانند گذشته، ندبه و استغاثه به حضرت ندارم و مشکلات خودم را با او در میان نمی گذارم، دلیل آن چیست؟

آن شخص در جواب گفت: وقتی انسان به امام نزدیک می شود، احساس می کند از خودِ او شده و لذا همیشه خود را با امام می بیند و با او نشست و برخاست می کند. و شما هم به این مرحله رسیده اید که دیگر نیازی به گریه و ندبه در فراقِ امام ندارید و احساسِ نزدیکی به او می کنید، به همین دلیل مشکلاتِ خود را هم به ایشان ارجاع نمی دهید. آیا این پاسخ بر اساس احساس و ذوقِ فردی شخص نمی باشد؟ با کمی دقت در جواب، پی به احساسی بودن و غیر واقعی بودن آن برده می شود، چرا که از بعضی از روایات چنین برداشت می شود که همیشه باید ندبه و استغاثه به امام زمان علیه السلام وجود داشته باشد و در هیچ زمانی انسان نباید احساس بی نیازی به این مسأله کند.

البته احساسات، جنبه مثبتی هم دارد که آن گرایشِ دل و باطنِ انسان به مسألۀ مهدویت و انتظار است. احساسات از این نظر نه تنها مشکلی ندارد بلکه بسیار پسندیده هم می باشد.

عبد الحمید مردانی

دیدگاه‌ها