پایگاه استاد مردانیپایگاه اطلاع‌رسانی
سربرگ پایگاه اطلاع‌رسانی عبدالحمید مردانی
خانه/آرشیو/مهدویت و ملاقات با امام زمان علیه السلام

مهدویت و ملاقات با امام زمان علیه السلام

دیدار با امام، امر مطلوب و خوبی است، اما این مسأله نباید تبدیل به یک وظیفه ی دائمی شود، به آن صورت که تمام همّ و غم انسان، دیدار با حضرت باشد و از وظایف اصلی و دینی خود باز بماند. باید توجه داشت که آنچه مهم است انجام وظایف دینی و شرعی است به…

مهدویت و ملاقات

مهدویت و ملاقات

دیدار با امام، امر مطلوب و خوبی است، اما این مسأله نباید تبدیل به یک وظیفه ی دائمی شود، به آن صورت که تمام همّ و غم انسان، دیدار با حضرت باشد و از وظایف اصلی و دینی خود باز بماند. باید توجه داشت که آنچه مهم است انجام وظایف دینی و شرعی است به صورتی که بتوان رضایت و عنایتِ امام علیه السلام را جلب کرد. اگر عنایت و رضایت مولا بیاید، چه بسا برایِ انسان دیداری هم حاصل شود که در آن دیدار امام را هم بشناسد که اگر این مسأله به وجود آمد، مهمترین مرحلۀ دیدار را تجربه کرده است. عدّه ای از افراد وجود دارند که بی دلیل یا با سست ترین اتّفاقات، ادّعای ملاقات می‌کنند که این کار سبب رخنۀ وسوسه های شیطانی و در بعضی موارد تکبّر و غرورِ معنوی در آنها می شود.

عدّه ای از جوانان در یکی از شهرها چنین ادعا می کردند که امام زمان علیه السلام را در هر شبِ جمعه یا شب هایی که به مناجات مشغولند، دیدار می کنند. یکی از ملاقات های آنها به این صورت بود که شخصی از آنها می گفت: در یکی از روزها از حرم آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام بیرون می آمدم که در یکی از صحن های حرم سیّدی را با عمامه ی سبز دیدم، چند لحظه با دوستم مشغول صحبت کردن شدم، وقتی سرم را برگرداندم دیدم اثری از سیّد نیست. قطع و یقین پیدا کردم که او امام زمان علیه السلام بوده است. با دقّت در این نقل به دست می آید که این قطعیّت هیچ بنای عقلی و عرفی ندارد تا چه رسد به اینکه بخواهیم از آن نتیجه هایی هم بگیریم و عدّه ای را به گرد خود جمع کنیم.

مخاطبان عزیز توجه داشته باشند که با نگاهی به اعمال و رفتار شخصِ ادّعا کننده می توان تا مقدار زیادی پی به راستی یا دروغ بودنِ ادّعاهای او برد. بسیار بودند افرادی که در اوائل اسلام، امامان معصوم علیهم السلام را دیدند ولی بر روی آنها شمشیر کشیدند و در مقابل آنها ایستادگی کردند. پس آن چه که مهم است انجام وظایفِ الهی و تکالیفی است که بر عهدۀ انسان گذاشته شده است، خواه امام زمان علیه السلام را ملاقات کند یا این که موفّق به دیدار او نشود. از طرف دیگر امروز در زمانی قرار گرفته ایم که امامِ ما در پس پردۀ غیبت به سر می برد و قرار بر آن است که در حالت طبیعی و عادی دیده نشود. پس اگر هر شخصی برسد و ادّعایِ ملاقات و دیدار را داشته باشد، از حالتِ طبیعی خارج بوده و به این سادگی نمی توان حرفِ او را باور کرد؛ بلکه باید در صورت نیاز در صحّتِ ادّعایِ او تحقیق کرد.

عبد الحمید مردانی

دیدگاه‌ها